Let’s get personal: Eetbuien

Terwijl ik dit schrijf eet ik ijsje nummer ‘ik ben de tel kwijt geraakt’. Jep, ik heb regelmatig eetbuien. ‘Ah, joh Hanne, iedereen eet wel eens wat te veel.’ Ja dat klopt, en dat is alleen maar goed. Ik kan enorm genieten van een pizza met Ben&Jerry’s als toetje, maar als je in een kwartier 6 rijstwafels met een halve pot pindakaas, 2 repen chocolade én een halve watermeloen op eet zónder erbij na te denken of er ook maar een beetje van te genieten, dan is het wél erg. Dus ik leg nu ijsje nummer 12 (want ja, dit was mini-Magnum nummer 12, dat weet ik dondersgoed) weg en vertel er jullie wat meer over. Ik denk dat ik nu al zo’n 3 jaar gezond eet en let op mijn voeding. Dat wil zeggen, ik let erop dat ik voldoende groente en fruit eet, ik zorg ervoor dat ik genoeg water drink en ik eet niet elke dag bergen vol suiker. Twee en een half jaar werkte dit enorm goed voor mij. Ik voelde me energiek en miste echt niks. Ik vond alle groenten en fruit lekker en at ook heus elke week wel een lekkere guilty pleassure. Prima, ik kon zo wel oud worden dacht ik.

Ja, dat dacht ik, maar sinds een half jaar wil dat gewoon gezonde eetpatroon niet helemaal meer lukken. Of ja, 5 van de 7 dagen lukt het, maar 2 keer per week gaat het fout. Dan krijg ik een eetbui. Volgens het Voedingscentrum zou je dan zelfs kunnen spreken van een ‘eetbuistoornis’. Oh help, heb je al een bril, ingezakte voeten en krijg je er ook nog een eetbuistoornis bij. Lekker dan!

eetbuien.jpg
IJs, chocolade, koekjes, chips, het is niet veilig bij mij…

Tijdens zo’n eetbui eet ik letterlijk alles wat los en vast zit. Als ik niks lekkers in huis heb eet ik zo twee kommetjes havermout, wat diepvries boterhammen met pindakaas (gewoon bevroren), vegetarische gehaktballetjes en rijstwafels. Totally random, ik weet het. Nu ik het zo lees denk ik ook, ‘Hanne, wat bezielt je?’. Ik weet het niet. Of ja, stiekem weet ik het misschien wel. Zoals het Voedingscentrum ook al schrijf heeft een eetbuistoornis vaak psychische oorzaken. Tja, nu heb ik de afgelopen periode iets meer stress gehad dan goed voor me is en dat helpt vast niet mee. Ook heb ik misschien een tijdje iets té gezond gegeten. Wanneer je iemand vertelt vooral NIET aan het roze olifantje te denken, tja, dan mag jij raden waar hij als eerste aan denkt… Hetzelfde geldt voor mensen die zichzelf vertellen dat ze vooral NIET elke dag ijsjes mogen eten. Ja, die mensen (ik), houden dat een paar dagen vol en ontploffen dan en eten 12 ijsjes in één keer.

En nu dan? Natuurlijk wil ik van die eetbuien af. Niet omdat ik er kilo’s van aankom, want dat valt allemaal best wel mee, maar gewoon omdat het gevoel na zo’n eetbui zo vervelend is. Net zoals jullie nu zullen denken ‘Hoezo eet je bevroren boterhammen?’, denk ik na een eetbui ook ‘Hanne, WTF doe je!’. Kijk, als ik nu kon genieten van die 12 ijsjes, dan was het een ander verhaal, maar dat is niet eens het geval. Ze zijn op voordat ik het door heb. Kortom, zo’n eetbui slaat helemaal nergens op en het is tijd om ermee af te rekenen! Hoe ga ik dat doen? Nou, dit is stap 1. Ik denk dat ik er open over moet zijn. Daarnaast ga ik op zoek naar manieren om om te gaan met mijn stress. Sporten, lezen, breien, wandelen of tekenen. Als het maar niet in de vorm van eten is. Ook wil ik vaker mediteren. Dit doe ik al regelmatig en ik merk dat het me helpt om even uit mijn drukke hoofd te komen en even te voelen hoe mijn lichaam zich nu voelt. Ik denk dat het belangrijk is om goed op te kunnen merken wat je lichaam nu echt nodig heeft. Misschien heb ik soms gewoon een stukje chocolade nodig (een stukje, geen reep!). Tot slot komen er wat meer ijsjes (of pizza’s) op mijn menu. Gezond eten is goed, leuk en lekker, maar ongezond eten is minstens net zo lekker en leuk. Dus zoals Optima Vita het altijd zo mooi noemt, ik ga wat meer ‘genietmomentjes’ inlassen. En het belangrijkste is denk ik dat eten geen ‘ding’ meer moet zijn, maar weer een automatisme moet worden. Niet iets waar je uren over nadenkt en wat je minutieus plant, maar iets dat je gewoon doet. Iets dat je lichaam aangeeft, niet de klok. Als mijn maag om vijf uur knort, waarom zou ik dan wachten tot de klok zes uur aangeeft voordat ik mijn maaltje wegwerk?

Of dat allemaal gaat helpen, ik weet het niet. Maar ik ben er klaar mee, dus ik ga er iets aan doen. Bij deze spreek ik bij jullie af dat dat twaalfde ijsje dat nu dus op is, mijn laatste eetbui-ijsje was. Vanaf nu eet ik alleen nog maar genietmomentjes-ijsjes. Ik hoop over een paar maanden, net als Teni van Fitbeauty of Milou van Healthinut, een blogje te kunnen schrijven met tips over hoe ik van mijn eetbuien ben afgekomen.

LET’S DO THIS!

2 thoughts on “Let’s get personal: Eetbuien

  1. Veel respect voor jou, Hanne!
    Je verhaal lijkt alsof het door mij geschreven was. Enorm herkenbaar!!
    Ik loop er al tijdje mee rond maar sinds paar maanden zie ik verbetering en minder eetbuien. Maar de angst om volledig te hervallen (+ de angst om veel bij te komen) zit er nog serieus in.
    Ik steun je in je tocht en doe gezwind mee (of dat zal ik toch proberen 🙂 )!!

    Liked by 1 persoon

  2. Heel goed dat je zulke verhalen deelt!
    Ik wens je heel veel succes. Zelf ben ik aan de weg om af te komen van anorexia nervosa en daarbij heb ik HEEL VEEL psychiatrische hulp gekregen. Dus ik zeg het maar – je kan ook naar je huisarts gaan en over je problemen praten en zeggen dat er wat specialistische hulp nodig is. Een psychologe en dietiste kunnen mensen met eetbuien vaak heel goed helpen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s